نان


عابدی را حکایت کنند که شبی ده من طعام بخوردی و تا سحر ختمی بکردی.

صاحب دلی بشنید و گفت: اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی، بسیار از این فاضل تر بودی.

اندرون از طعام خالی دار تا در او نور معرفت بینی

تهی از حکمتی به علتِ آن که پُری از طعام تا بینی


گلستان سعدی